เราได้ยินกันมาตลอดว่าถ้าขยันจะไม่ยากจน แต่ในความเป็นจริง แรงงานทุกระดับที่เป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศ เป็นผู้ขับเคลื่อนเศรษฐกิจ แต่กลับมีคุณภาพชีวิตแย่ลงทุกที โดยเฉพาะเมื่อผ่านวิกฤตโควิด-19 ที่การจัดการของรัฐล้มเหลว ในวิกฤตเจ็บป่วยเข้าไม่ถึงการรักษา กักตัวขาดรายได้ สูญเสียชีวิต เสียคนที่รัก สูญเสียงาน หลังวิกฤตยังคงสิ้นหวัง ผจญข้าวของแพงค่าแรงถูก ชั่วโมงทำงานยาวนาน แต่กลับต้องเป็นหนี้เป็นสิน นี่คือปัญหาที่เกิดขึ้นจริง
ผมเกิดและโตในพื้นที่ ต.บ่อวิน อ.ศรีราชา เมืองแห่งนิคมอุตสาหกรรม ผมเข้าใจปัญหา และร่วมสู้กับพี่น้องแรงงานมาโดยตลอด วันนี้เมื่อพรรคก้าวไกลมีนโยบายรัฐสวัสดิการถ้วนหน้า ผมอยากเป็นคนหนึ่งที่ผลักดันสิ่งนี้ให้เกิดขึ้นจริง การที่รัฐจะต้องดูแลประชาชนตั้งแต่แรกเกิดไปจนตลอดชีวิต เพราะคนทุกคน ทุกวัย ล้วนเป็นพลังสร้างชาติ เป็นทรัพยากรที่มีค่า ไม่ใช่ภาระ
ผมอยากเป็นตัวแทนของคนธรรมดา ของพี่น้องแรงงานทุกระดับ ไปเป็นปากเสียงในสภาผลักดันกฎหมาย รื้อโครงสร้างที่กดทับคนส่วนใหญ่ของประเทศ ให้คนเท่ากัน ให้ประเทศไทยมีที่ยืนในสังคมโลกอย่างสง่างามเพราะคุณภาพชีวิตที่ดีของประชาชน